شامگاه چهارشنبه پس از حرف و حدیث های فراوان در نهایت مناظره دو رقیب اصلی انتخابات دهم برگزار شد.
 پس از ماهها توهین و تخریب مستقیم دولت توسط اشخاص و چهره های شناخته شده کشور که در طراحی قبلی و به صورت هماهنگ توسط رسانه های این جریان انجام می گرفت، محمود احمدی نژاد سرانجام از گوشه هایی از فعالیتهای نامشروع مافیای قدرت و ثروت پرده برداشت.

بنا بر این گزارش محمود احمدی نژاد که با اعتماد به نفس خاصی صحبت می کرد در ابتدای سخنانش با اشاره به علاقه مندی وی به میرحسین موسوی نسبت به تخریبهای وی علیه دولت ابراز گلایه کرد.

وی با بیان اینکه‌ 4 سال تمام دروغ‌ها و توهين‌هاي به خود را تحمل كردم و از آنها مي‌گذرم ولي اجازه ندارم تا از توهين به مردم و انتخاب مردم و منافع ملت بگذرم، گفت: ‌امروز آقاي موسوي در برابر من نيست بلكه سه دولت گذشته در برابر من هستند هم آقاي موسوي، هم آقاي هاشمي و هم آقاي خاتمي.

احمدی نژاد با اشاره به افرادی که وی را تخریب می کنند گفت: عده ای دستشان از بیت المال کوتاه شده و طبیعی است که با این حجم تخریب به دولت حمله کنند. وی در ادامه به معرفی تخلفات چند تن از آقازاده های معروف پرداخت که امروز در ستاد آقای موسوی مشغولند.

مشروح کامل این مناظره را از اینجا بخوانید!

مدتی است که تبلیغات گسترده ی 4 نفر از کاندیداهای تایید صلاحیت شده از جانب شورای محترم نگهبان، برای شرکت و پیروزی در دهمین دوره ی انتخابات ریاست جمهوری کشور آغاز شده است. خوب است که با هم نگاهی به سخنان تک تک این افراد بیفکنیم. امید است که بتوانیم به کمک یکدیگر، حق و ناحق را از هم تمیز دهیم.

در این میان، رییس دولت نهم را می بینیم که فعالیت های انتخاباتی او به نسبت سبک تر از سایر کاندیداهای محترم است. در سوی دیگر، آقای رضایی، آقای کروبی و آقای موسوی را می بینیم. کاندیداهایی که هر کدام در دوره ای خاص، به کشور و ملت خدمت کرده اند.

می خواهم اگر اجازه دهید، کمی در مورد جبهه گیری های این سه کاندیدای محترم در برابر آقای احمدی نژاد اظهارنظر کنم. بنده از این افراد، بخصوص آقای کروبی و آقای موسوی، سوالاتی دارم. این چه انصافیست؟ این است پاسخ چهار سال رنج و زحمت صادقانه برای ملت و انقلاب؟ این است پاسخ این همه تلاش و کوشش بی وقفه در راه نزدیک کردن کشور به مسیر اصلی خودش برای نیل به اهداف والای انقلاب؟ در کدام دولت بعد از انقلاب سراغ دارید که در مدت بسیار کوتاه 4 سال، این حجم عظیم جاده و بزرگراه احداث و افتتاح شود؟ در کدام دولت بعد از انقلاب سراغ دارید که پروژه های عظیمی از جمله مسکن مهر در سطح کشور تصویب و تا حدود زیادی اجرایی شود؟ کدام دولت بود که امتیازات بیشمار داده شده به کشورهای غربی را که طی چند توافق نامه ی ننگین در دولت ناکارآمد آقای خاتمی به آن ها داده شده بود، از آن ها سلب کرد؟

(کاوه اکبری شرقی، دانش آموز مجتمع آموزشی استعداهای درخشان گیلان، رشت)

برای دیدن ادامه مطلب، اینجا کلیک کنید!

کمتر از دو هفته به انتخابات دهمین دوره ی ریاست جمهوری کشور مانده است و چهار کاندیدای تایید صلاحیت شده از جانب شورای محترم نگهبان، بشدت برای پیروزی در انتخابات تلاش می کنند و تبلیغات گسترده ای انجام می دهند. در این شرایط بسیار حساس، همه ی ما مردم باید با هوشیاری تمام در انتخابات شرکت کنیم. همگی باید کاندیدایی را انتخاب کنیم که طرفدار حق مردم و بخصوص حقوق افراد طبقات ضعیف جامعه باشد. باید رییس جمهور آینده ی ما فردی باشد که به خاطر منافع حزبی خود و ترس از تحریم، از مواضع خود در مجامع بین المللی عقب نشینی نکند. حال وقت آن رسیده است که کمی از کاندیداهای محترم اصلاح گرا انتقاد کنم! 

(کاوه اکبری شرقی، دانش آموز مجتمع آموزشی استعداهای درخشان گیلان، رشت)

برای دیدن ادامه مطلب اینجا کلیک کنید!

به احمدی‌نژاد رأی می‌دهم؛
زیرا به یاد میانسالانمان آورد، که گفتمان اصیل اسلام و انقلاب، هنوز فراموش نشده است.

به احمدی‌نژاد رأی می‌دهم؛
زیرا به منِ جوان، گوشه‌هایی از شور و شوق و خلوص انقلابی را نشان داد.

به احمدی‌نژاد رأی می‌دهم؛
زیرا شعار داد، می‌شود و می‌توانیم و در عمل نشان داد که، می‌شود و می توانیم.

به احمدی نژاد رأی می‌دهم؛
زیرا عزت و اقتدار ایران را که درعرصه‌های بین‌المللی، به دست عده‌ای مصلحت‌طلبِ محافظه‌کار، در حال فنا شدن بود، جان تازه‌ای بخشید و نقش ایران، در معادلات بین‌الملل را غیر قابل انکار کرد.

به احمدی‌نژاد رأی می‌دهم؛
زیرا علم و ایمان را در کنار هم قرار داد و با تکیه بر خدا، نوآوری‌های علمی و تحقیقاتی را به ثمر نشاند، پیشرفت‌هایی که خیلی از منتقدین و مخربین امروزش، به خواب هم نمی‌دیدند.

به احمدی‌نژاد رأی می‌دهم؛
زیرا مکر و نیرنگ دشمنان ایران و اسلام، به خصوص صهیونیست‌ها را، با استعانت از خداوند متعال، به خودشان بازگرداند و شعارهای دروغین حقوق بشر و آزادی بیان‌شان را به چالش کشید.

به احمدی‌نژاد رأی می‌دهم؛
زیرا دستان پلید و زیاده‌خواه صاحبان قدرت و ثروت و خاندان‌های تکنوکرات! را، از بیت المال قطع کرد، همان‌هایی که امروز به هر وسیله‌ای می خواهند کاری کنند که او نباشد.

 به احمدی‌نژاد رأی می‌دهم؛
زیرا تبلور یک مدیر انقلابی و ساده‌زیست است، کسی که با پایین‌ترین قشر ایران هم‌نشینی می‌کند و آن را افتخار خود می‌داند.

به احمدی نژاد رأی می دهم؛
زیرا برابری و برادری اقوام ایرانی را به اوج رساند. برای او کرد و لر و ترک و عرب و بلوچ و گیلکی و مازنی و سیستانی و فارس، هیچ فرقی نمی‌کند، از نگاه او همه ایرانی‌اند و لایق ایرانی آباد و سربلند.

به احمدی‌نژاد رأی می دهم؛
زیرا در برابر هجمه شدید و هولناکی از دروغ و تهمت و افتراء و فحاشی قرار گرفت، اما لحظه‌ای اخلاق اسلامی‌اش را زیر پا نگذاشت و به نادانان و آنهایی که می‌خواستند به هر روش ممکن، خوار و ذلیلش کنند، تبسم کرد.

و به احمدی نژاد رأی می‌دهم؛ به هزار و یک دلیل دیگر.

وَمَكَرُواْ وَمَكَرَ اللّهُ وَاللّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ. (آل عمران، آیه 54)

مي توان «متاسف» شد از اينکه چگونه کساني يک شبه به خرمن زهد و آبروي 20 ساله آتش مي زنند به طمع رايي که معلوم نيست اساسا جمع شدني هست يا نه و دروغ، ظاهرا فروزان ترين مشعلي است که قرار است آن خرمن را بسوزاند.

به گزارش برنا، مهدي محمدي دبير سرويس سياسي روزنامه کيهان طي يادداشتي با عنوان " تأسف، حيرت و شرم" در شماره امروز اين روزنامه، به تحليل رفتار انتخاباتي ميرحسين موسوي کانديداهاي دهمين دوره انتخابات رياست جمهوري پرداخته است.

با نگاه و تأمل در آنچه نامزدهاي اصلاح طلب انتخابات رياست جمهوري تاکنون در برنامه هاي انتخاباتي خود در صدا و سيما گفته اند يا پروژه هاي تبليغاتي که در چند هفته اخير اجرا کرده اند، انواعي از حالت هاي ذهني ممکن است به آدمي دست بدهد. مي توان «متاسف» شد از اينکه چگونه کساني يک شبه به خرمن زهد و آبروي 20 ساله آتش مي زنند به طمع رايي که معلوم نيست اساسا جمع شدني هست يا نه و دروغ، ظاهرا فروزان ترين مشعلي است که قرار است آن خرمن را بسوزاند. دروغ راي جمع نمي کند چون نمي توان بيش از چند روز بر آن استوار ماند و بالاخره مردم مي فهمند که آن عدد کذايي تا ديروز 200 ميليارد دلار بوده و حالا ظرف چند روز شده 300 ميليارد و اخيرا 400 ميليارد دلار، و از خود مي پرسند آيا گوينده اين سخنان «عدد» نمي داند؟! «تهمت» کبريت دوم است که آن هم جز اينکه برکت امور را بستاند فايده اي نخواهد کرد. اگر اين مرد آن مقدار پول را حيف و ميل کرده، پس اين همه پروژه استاني در شهر به شهر و روستا به روستاي اين ملک چگونه تأمين مالي مي شود؟ يا افزايش چشمگير حقوق بازنشستگان و کارمندان دولت که تا امروز با سيلي صورت خود را در مقابل اهل و عيال سرخ نگه مي داشتند و حالا کمي رنگ به رخسارشان آمده، چگونه ممکن شده است؟ سهام عدالت و اعتبارات وسيع بانکي چگونه به مردم داده شده است؟ مي توان به مردم گفت اين آقا به شما «هديه» بي موقع داده و نيتش مشکوک است- چنانکه گفته اند- اما نمي توان او را به گم و گور کردن پولي متهم کرد که بعضي مدعيان از شمارش تعداد صفرهايش هم عاجزند. تازه اگر اين را هم بگويي ممکن است رندي پيدا شود و بگويد جسارتا، اين مملکت که تازه پول دار نشده. پيش از اين هم انبان دولتيان خالي نبود. سؤال اين نيست که اين دولت پول هايش را کجا خرج کرده، هر که نداند مردم مي دانند پول ها کجاست، بلکه سؤال اين است که تا پيش از اين پول مملکت کجا مي رفت که چيزي از آن به فقرا و تنگدستان نمي رسيد؟! شما با پول هاي اين مردم چه کرده ايد؟

مي توان «حيرت» کرد از اينکه چگونه کسي که مدعي است جميع مطالبات حال و آينده خلايق را نمايندگي مي کند هنوز نمي داند که نمي توان از مردم خواست آنچه را که مي دانند ندانند- به تعبير فيلسوفان «دانستن ارادي نيست»- و درباره آنچه که به خود آنها مربوط مي شود، به آنها دروغ گفت. مثلا مردم خود مي دانند که وقتي در سفر استاني به استقبال رئيس جمهور رفتند و ساعت ها در آفتاب و باران ايستادند تا شايد مجالي بيابند و از دور به او ابراز ارادتي بکنند، کسي اتوبوس دنبال آنها نفرستاده بود. حالا اگر مجسمه هاي مردم داري بگويند که «ماشين دنبال مردم فرستاده شده بود» با شنيدن اين جمله، چه احساسي به مردم دست خواهد داد؟ و بدتر از آن، اگر مردم ببينند که همان مجسمه هاي محترم خود با اتوبوس و تاکسي از خيابان هاي تهران آدم جمع مي کنند که جلسه کذايي شان خالي نماند، آن وقت چه خواهند گفت؟ چرا برخي تصور مي کنند مردم فقط آن چيزهايي را مي بينند که آنها دوست دارند ديده شود؟

«شرم» هم البته مي توان کرد. چند ماه است حاميان يک کانديدا ادعا مي کنند در تبليغات خود با مردم صادقند. خود او جايي گفت جامعه را مدافع ارزش ها مي داند. چندي نگذشته بود که اولين علائم صداقت هويدا شد؛ از مردم خواستند همه سبز بپوشند و وقتي ديدند آنها براي انتخاب رنگ لباس خود منتظر تعيين تکليف از جانب کسي نبوده اند، خود دست به کار شدند و با صرف مبالغي که مي گويند همه ناچيز و از محل کمک هاي مردمي بوده، هزاران شال، دستبند، روسري و تي شرت سبز دوختند و ميان مردم توزيع کردند. هدف چه بود؟ تا امروز هيچ کس در اين باره توضيح دقيقي نداده است. آيا هدف اين بود که گفته شود راي دادن به موسوي راي به پسر پيغمبر است؟! ظاهرا دوستان آب اگر باشد شناگران بدي نيستند و آن حرف ها که «نبايد از نمادهاي مذهبي و احساسات ديني مردم استفاده ابزاري کرد» مربوط به همسايه ها بوده است (قابل توجه جناب آقاي تاج زاده که اخيرا سخت به شغل شريف دفاع از قاعده طلايي اخلاق مشغولند!) چند روز پيش، اما، سبز جامگان آب پاکي را روي دست همه ريختند و معلوم شد قصه اساسا چيز ديگري است. جمعي که هفته پيش در ورزشگاه آزادي گرد آمدند تازه به ما فهماندند غرض آقايان استفاده يا سوءاستفاده از نمادهاي ديني نيست چون هواداران آنها- لااقل بخشي از آنها که آن روز در آن مکان اجتماع کردند- اساسا نمي دانند و برايشان مهم هم نيست که با چه چيزي سر و کار دارند. به همين دليل بود که جامه سبز بر تن، در شب شهادت فاطمه زهرا(س) همراه با ترنم نماهنگ هاي ريتميک، دست افشاندند و پاي کوبيدند و چون خستگي بر آنان مستولي شد پرچم هاي مزين به نام مبارک عباس بن علي(ع) را بر زمين پهن کرده و روي آن نشستند تا خستگي تحرکات آنچناني را از تن به در کنند. به اين ترتيب بود که معلوم شد آدمي ابتدا بايد معنا و کارکرد يک نماد را بداند تا بتواند از آن سوءاستفاده کند و اين قصه تا آنجا که به سبزپوشان اصلاح طلب مربوط مي شود اساسا منتفي است.

حسين شريعتمداري شامگاه چهارشنبه در اجتماع 15 هزار نفري طرفداران احمدي نژاد در مسجد سيد اصفهان، با اشاره به اينکه دکتر احمدي نژاد براي پست رياست جمهوري کيسه ندوخته و شخص ساده زيستي است افزود:‌ احمدي نژاد بودجه را درحمايت از محرومان هزينه مي کند، مگر حمايت از محرومان بد است ؟
وي خاطرنشان کرد: مردم طعم خدمت اصولگرايي را چشيده اند و از آن دست نمي کشند و ساده زيستي و شجاعت و تواضع درمقابل محرومين و ايستادگي در مقابل دشمنان را از اين رييس جمهور مشاهده کردند.
شريعتمداري با اشاره به سخنان رهبري در مورد وقوع عاشوراي ديگر گفت: به فرموده ولي امر مسلمين اگر عاشورايي ديگر اتفاق افتاده بارديگر امام حسين (ع) شهيد نمي شود، بلکه نوبت هلاکت يزيد و عمر سعد است.

به گزارش دولت مهر، روزنامه کلمه در شماره دیروز خود، به جای استفاده از واژه شهادت حضرت زهرا(س) از واژه رحلت استفاده کرده است. این اقدام روزنامه کلمه در حالی صورت می گیرد که نظرات صریح فقها بر شهادت حضرت زهرا (س) است. البته این اقدام، شیوه جدیدی نیست. در دور هشتم انتخابات ریاست جمهوری نیز یکی از کاندیداها برای جذب رای اهل تسنن از ولایت حضرت علی با نام دوستی یاد کرده بود و منظور از جمله پیامبر که هر کس من مولای اویم، اینک علی مولای اوست را محبت و دوستی اهل بیت خوانده بود نه ولایت و رهبری بر جامعه!

در مورد شهادت حضرت فاطمه، حضرت امام نیز بسیار صریح و شفاف بر شهادت ایشان مهر تایید زده اند.هر چند که معنای رحلت منافاتی با شهادت ندارد اما استفاده از این واژه در صدر روزنامه کلمه و عدم استفاده از واژه شهادت موجب موج نارضایتی در میان حتی حامیان مهندس موسوی شده است!

متاسفانه رسانه های اصلاحات و حامیان مهندس موسوی این روزها از هر ترفندی برای جذب رای استفاده می کنند. این اقدام روزنامه کلمه موجی از نارضایتی را در بین هواداران و حامیان مهندس موسوی به وجود آورده است.

برای قرار دادن تبلیغ با ایمیل زیر در ارتباط باشید.

JavaneGil@Gmail.Com